Związek

Wychowanie w Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej prowadzone jest w oparciu o chrześcijański system wartości, wypływający z Dekalogu oraz Przykazania Miłości. System ten jest przyjęty jako obowiązujący w ZHR. Wyrazem tego systemu w codziennej pracy wychowawczej są Prawo i Przyrzeczenie Harcerskie, z wyraźnie podkreślonym aspektem służby Bogu.

 

Uważamy, że najwłaściwszym sposobem wskazywania wychowankom postaw propagowanych przez harcerski system wychowawczy jest przykład osobisty instruktora. Dotyczy to także wychowania w wymiarze religijnym i duchowym. Wychowanie przez przykład osobisty możliwe jest jedynie wtedy, gdy postawa życiowa instruktora wypływa z jego głębokich dążeń i przekonań. Ze względu na te założenia, instruktorka i instruktor ZHR jest praktykującym chrześcijaninem, tj. należy do Kościoła Katolickiego, Kościoła Prawosławnego lub jednego z Kościołów Ewangelickich, powstałych na skutek reformacji. Jesteśmy otwarci dla wszystkich uczestników poszukujących wiary, których życie jest inspirowane Prawem i Przyrzeczeniem Harcerskim.

 

Uważamy, że każdy członek ZHRu, przynależący do wspólnoty religijnej, powinien wypełniać przewidywane przez jego Kościół obowiązki religijne, podporządkowywać się nakładanym na niego wymaganiom, pogłębiać swoją formację duchową i wiedzę religijną oraz uczestniczyć w życiu liturgicznym i sakramentalnym swojego Kościoła. Taka postawa jest wyrazem osobistej rzetelności, odpowiedzialności i uczciwego traktowania służby Bogu. W sposób szczególny wskazanie to dotyczy instruktorek i instruktorów, którzy – mając na względzie nie tylko własną duchowość, ale także powierzonych im wychowanków, powinni być dla nich wzorem codziennego życia według prawd ewangelicznych, w tym pogłębiania osobistej relacji z Bogiem. Pomocą w rozwoju duchowym są nam kapelani i duszpasterze harcerscy, których w ich służbie powinni wspierać drużynowi.

 

Kręgi kleryckie ZHRu